18.02.2013

AÜ-BAUM BEYİN FARKINDALIK HAFTASI 11 MART 2013


İlgili herkese açık etkinlik
Ankara Üniversitesi Cebeci Kampüsü 50.Yıl Amfisi

09:45-12:00 PANEL
Otizmi Anlamak ve Anlatmak
Otizm Nedir?  Tedavinin Kazandırdıkları Nelerdir? (Çocuklarda) Prof. Dr. Melda Akçakın
Otizm Nedir?  Tedavinin Kazandırdıkları Nelerdir? (Erişkinlerde) Prof.Dr. Cem Atbaşoğlu
Otizm neden ve nasıl oluşur? Prof.Dr. Halise Devrimci Özgüven
Erken Tanının Kazandırdıkları Doç.Dr. Özgür Öner
13:30- 15:00 PANEL 
İşleyen Beyni Görmek
Doğal Zekayı Modelleyen Yapay Zeka Prof. Dr. Fatoş Yarman Vural
Yapısal ve işlevsel beyin görüntülerinde kullanılan sayısal yöntemler Yrd.Doç.Dr. Didem Gökçay
Manyetik Rezonans Görüntüleme Yardımı İle Operasyonlar Prof. Dr. Ergin Atalar
15:30-16:30 KONFERANS
Sait Faik Hikayelerinde Epilepsi İzleri Prof.Dr. Aytaç Yiğit

14.02.2013

AÜTF Nöropsikiyatri Birimi toplantıları-Bahar dönemi 27 Şubat'ta başlıyor

TARİH
KONU
KONUŞMACI
27.02.2013
Limbik ensefalit
Dr. Yasemin Hoşgören, Prof. Dr. Cem Atbaşoğlu
06.03.2013
CAT uygulaması-Biyoistatistik
Doç. Dr.Derya ÖZTUNA
13.03.2013
Sinaptik fonksiyondan Otizm Spektrum Bozukluklarına Moleküler Bağlantılar
Doç. Dr. Güvem GÜMÜŞ AKAY
20.03.2013
Parkinson Hastalığı’nda Cinsel İşlev Bozuklukları-çalışma sunumları
Dr. Büşra Arıca,  Doç. Dr. E. Tuğba ÖZEL KIZIL, Prof. Dr. Cenk Akbostancı
27.03.2013
OKB bir motor hastalık mıdır?-çalışma sunumu
Doç. Dr. Orhan Murat KOÇAK ve Doç. Dr. Ayşe Gül YILMAZ ÖZPOLAT
03.04.2013
Öğrencilerde stres oluşturan faktörler,başa çıkma ve şizotipi
Doç. Dr Meram Can SAKA
17.04.2013
“Evrimsel süreçte mimikler korunmuş mudur? Farelerde ağrının mimikle değerlendirilmesi”-Çalışma sunumu
Yrd. Doç. Dr. Emine Eren KOÇAK
24.04.2013
OKB’de emosyonel bellek-çalışma sunumu
Uzm. Psk. Çisem UTKU, Prof. Dr. Banu CANGÖZ
08.05.2013
Çalışma sunumu-Demans/Geriyatrik Psikiyatri
Yrd. Doç. Dr. Özlem ERDEN AKİ
15.05.2013
"Derin beyin stimulasyonunun hayvan modelleri: Nukleus Akumbens stimulasyonunun davranissal etkileri"-Çalışma sunumu
Dr. Koray BAŞAR
22.05.2013
Alzheimer Hastalığı’nda emosyonel çalışma belleği-çalışma sunumu
Psk.Ebru Ateş, Doç. Dr. E. Tuğba ÖZEL KIZIL
29.05.2013
Dış Görünüme Yönelik Hissedilen Sosyal Baskı ve Ölümlülük Farkındalığının Zayıflama Haplarına Yönelik Tutumlar Üzerindeki Etkisi-çalışma sunumu
Psk. Burçin CİHAN
05.06.2013
Şizofrenide koşullu ya da bağımsız olasılığa dayalı çıkarsama süreçleri
Dr. Bora BASKAK
12.06.2013
Hasta ve uzman hekimlerde “Psikiyatri’ye bakış”-çalışma sunumu
Dr. Burçin ÇOLAK



*Toplantılar A.Ü.T.F. Psikiyatri Anabilim Dalı kütüphanesinde belirtilen tarihlerde Çarşamba günleri saat 12.30-13.30 saatleri arasında yapılacaktır.

8.02.2013

DSM-5'in gerektirdiği önlemler

 
The DUCK-RABBIT by Amy Krouse Rosenthal and Tom Lichtenheld
 
 
DSM-III’ten itibaren benimsenen, DSM-5’te aynen devam eden psikiyatri anlayışı bir paradigma değişimini değil, daha çok politik ve ekonomik belirleyicileri olan ve değer seçimlerinin de etkili olduğu bir tercihi yansıtmaktadır. Bu tercihin bütün dünyada araştırmayı ve hekimlik uygulamasını etkilediği, 30 yıldan uzun süreli bir gözlemle görülmüştür: DSM-5’ten sonraki psikiyatri, şimdikinin klinik uygulamadaki kısıtlılıklarının ve bilimsel araştırmadaki yöntem sorunlarının aynılarıyla var olacak gibi görünmektedir. O zaman?
(1) Psikiyatride alt konularda özelleşmenin akademide sınırlı bir yeri olsa da, hekimlikte vazgeçilmez bir bilgi ve beceri donanımına karşılık geldiği seyrektir. Sözgelişi, şizofreninin psikofarmakolojisi ya da bilişsel terapisi, uygulamada geçerli uzmanlaşmalar değil, bazı uzmanların -bütün uzmanlarda bulunması gereken donanımı şu ya da bu nedenle daha çok kullanıma soktuklarından- sistematik olmayan gözlemlerinin daha çok olmasından ibarettir. Bugünkü yaklaşım, en başta öğrenilmesi gerekenleri (ayırıcı tanı, görüşme becerileri, psikopatoloji tanısı) ihmal etme pahasına, geçerliği şüpheli olduğu halde kabul gören özel alanlardaki ayrıntılara özel önem atfederek, hem vakit kaybettirmekte, hem geçerlik ve uzmanlaşma yanılgısını pekiştirmektedir. Etiyolojisi ve gerektirdiği becerilerin bu kadar çeşitli ve zorluk derecesi bakımından bu kadar farklı olduğu rahatsızlıklarla ilgilenen bir dalda, hekimin her türden hastayla karşılaşma olasılığı dışlanamayacağına göre, bir de geçerlik güvenilirlik hâlâ ciddi sorunlarsa, hekimin uygulamasını -biyolojik psikiyatri, psikodinamik psikoterapi gibi- aslında kısıtlı araştırma alanlarından ibaret olan konuları meslekte uzmanlaşma sayarak sınırlandırması, -etik ya da epistemoloji şöyle dursun- başlı başına klinik (teknik) bir hatadır. 
(2) Psikiyatrinin klinik eğitimdeki zorlamalı geçerlik iddiasından vazgeçip dahiliyenin bir alt dalı olarak, nöropsikiyatri odaklı olmasıyla hata olasılığı azalabilir. 
(3) Bilimsel indirgeme için gereken, akademik uzmanlaşmaların ve bilimsel araştırmaların DSM tanılarını değil belirti boyutlarını temel almalarıdır. 
(4) Veriyi sayıya dökmeden önce hep nitel çalışmaya ihtiyaç vardır. 
(5) Tanımı yalın olan belirti boyutlarını tanımada dahi güvenilirlik sabit değil eğitime bağlıdır.
(6) Psikiyatrik tanıda genel tıbbi değerlendirme ön koşuldur.